يك نفر هست كه از پنجره‌ها
نرم و آهسته مرا مي‌خواند
گرمي لهجه باراني او
تا ابد توي دلم مي‌ماند
يك نفر هست كه در پرده شب
طرح لبخند سپيدش پيداست‌
مثل لحظات خوش كودكي‌ام‌
پر ز عطر نفس شب‌بوهاست‌
يك نفر هست كه چون چلچله‌ها
روز و شب شيفته پرواز است
توي چشمش چمني از احساس
توي دستش سبد آواز است
يك نفر هست كه يادش هر روز
چون گلي توي دلم مي‌رويد
آسمان، باد، كبوتر، باران‌
قصه‌اش را به زمين مي‌گويد
يك نفر هست كه از راه دراز
باز پيوسته مرا مي‌خواند....

به همین سادگی رفتی بی خداحافظ عزیزم

سهم تو شد روز تازه ، سهم من اشک که بریزم

به همین سادگی کم شد عمر گلبوته تو دستم

گله از تو نیست میدونم ، خودم اینو از تو خواستم

به جون ستاره هامون تو عزیزتر از چشامی

هر جا هستی خوب و خوش باش  ، تا ابد بغض صدامی

تو رو محض لحظه هامون نشه باورت یه وقتی

که دوست ندارم اینو ، به خدا گفتم به سختی

من اگه دوست نداشتم پای غمهات نمی موندم

واست اینهمه ترانه از ته دل نمی خوندم

اگه گفتم برو خوبم واسه این بود که میدیدم

داری آب میشی میمیری ،  اینو از همه شنیدم

دارم از دوریت میمیرم تا کنار من نسوزی

از دلم نمیری عمرم نفسامی که هنوزی

تو رو محض خیره هامون که نفس نفس خدا شد

از هون لحظه که رفتی روحم از تنم جدا شد

تو که تنها نمی مونی من تنها رو دعا کن

خاطراتمو نگه دار ، اما دستامو رها کن

بده دستاتو به من تا باورم شه پيشمي
مي دونم خوب مي دوني، تو تار و پود و ريشه مي

تو كه از دنيا گذشتي واسه يك خنده ي من
چرا من نگذرم از يه پوست و خون به اسم تن

تو خيالمم نبود دوباره عاشقي كنم
ممنونم اجازه دادي با تو زندگي كنم

نمي دونم چي بگم كه باورت شه جونمي
توي اين كابوس درد، روياي مهربونمي

مي دوني با تو، پرم از شعر و ستاره
مي دوني بي تو، لحظه حرمتي نداره

وقتي حتي پيشمي، دلم برات تنگ مي شه باز
عشق تو، تو لحظه هام حادثه ساز و قصه ساز

به جون خودت كه بي تو از نفس هم سير مي شم
نمي دونم چي مي شه بدجوري گوشه گير مي شم

ممنونم كه بچه بازي هامو طاقت مي كني
هر چقدر بد مي شم اما تو نجابت مي كني

قسمت نشد ببینمت، خدا نگهداری کنم

فرصت نشد بمونم و ،از تو نگهداری کنم

گفتم اگه ببینمت، دل کندنم سخت برام

اگه یه وقت بگی نرو ،رفتن پر از درد برام

گفتم صداتو نشنوم، ندیده از پیشت برم

پشت سرم زاری نکن، چیکار کنم، مسافرم

نامه رو تا تهش بخون، گریه نکن طاقت بیار

اشکاتو پاک کن عزیزم ،سر روی شونه هام بذار

باور نکن یه بی وفام، نامه میذارم و میرم

نه، گل من خدا نخواست،به تو بگم مسافرم

سهم من از تو دوریه، تو لحظه ای بی کسی

قشنگی قسمت ماست، که ما بهم نمی رسیم

همیشه زنده می مونن، با یاد تو ترانه هام

منو ببخش اگه بازم، اشکام چکید رو نامه هام

دیگه تموم شد فرصتم ،خاطره هام پیشت باشه

تموم خــــاطــــــرات خـــــوش خدا نگهدارت باشه

 

 

 

نمي بخشمت .... بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي كه بر

 صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسي كه

برايم پرپر كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه

بر زخمم گذاردي .... و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كردي.

 آيينه پرسيد که چرا دير کرده است